Tomislav Kresović: Šta EU hoće od Srbije?

Podelite:

Predkumanovska ili Nediceva Srbija?

EU je u svom “magičnom” papiru o Strategiji proširenja, na Balkanu dala “šargaperu” koja na geopolitičkom planu znači promenu naziva države BJRM i dogovor sa Grčkom, uz promenu Ustava Makedonije i popuštanu pritiska Grčke. Iza ove opcije stoji na prvom mestu politika SAD i administracija EU u Briselu, ali i politički interesi Albanije, Turske. Poruke koje dolaze iz EU od Joahima Hana ili Klod Junkera predstavljaju politiku „šarene laže“ jer ovi političari do 2025 godine neće biti na vlasti u EU.Model odnosa Beograda i Prištine može dati međunarodna konferencija pod okriljme UN, EU i zainteresovanih strana. Na Srbiju se vrši veliki pritisak uz obećanja da tokom 2018 godine dođe do okvira novog Ustava Srbije i „krčkanja“ državnog stava o Kosovu koji bi pod političkom snagom vladajuće koalicije mogao da se proveri na referendum do 2019 godine. EU ne sagledava samo budući status Srbije u EU prema Kosovu već i promeni politike prema BIH i Republici Srpskoj. Na spoljnopoltičkom planu Srbija mora da se “pomiri” sa Hrvatskom kao članicom EU, i da se do 2020 usaglasi sa spoljnom politikom EU prema Rusiji .Izvesno je da će sankcije EU prema Rusiji i ostati na snazi dok god je kao Predsednik Rusije Vladimir Putin,a to znači do 2022 godine.Srbija dakle u narednih dve godine će biti u obavezi da promeni svoju politiku prema Rusiji.Teško je proceniti da li će sadašnja vlast U Srbiji moći sve to da realizuje a da ne bude poltičkih potresa u Srbiji i mogućeg pada s vlasti SNS. Nepoznato je kako će biti organizovana EU do 2025 godine,nali je izvesno da neće funkcionisati u postojećem formatu.SAD pokušavaju da oslabe Nemačku i njen uticaj u EU i na Balkanu i da preko NATO vode globalnu politiku i prema Rusiji i Balkanu i načinu proširenja EU. Nemačka pokušava da oslabi sankcije prema Rusiji ali je pritisnuta američkom doktrinom uticaja na tri mora odnosno na Baltiku, Crnom Moru i jadranskom-jonskom basenu.

EU i protektoralna Srbija ?

Pravno obavezujući sporazum o normalizaciji Beograda i Prištine, predviđen pregovaračkim Poglavljem 35, na mala vrata uvlači niz radnji počev od promene Ustava Srbije i prilagođavanja Ustava Srbije politici EU,odricanja ili promeni nacionalne i državne politike prema Kosovu i puna pacifikacija na Balkanu prema Hrvatskoj, Crnoj Gori i BIH. Srbija na putu ka EU suštinski treba da se svede na „proširenu „ Predukumanovsku Srbiju iz 1912 godine uz promenu statusa Vojvodine i Raške oblasti-Sandžaka u bliskoj budućnosti. EU će Srbiju „kuvati u loncu“ kao „balkansku čorbu“ dok ne dođe do političkog,državnog i nacionalnog „popuštanja“ koji je ravan gubitku nacionalnih interesa i suverniteta, ali više od toga predstavlja vid nacionalnog poniženja. Po mišljenju Frederike Mogerini 2025 godina nije „ciljani rok“ već prespektiva. Ova ocena je krajnje ponižavajuća za Srbiju.Srbija dakle treba ne da klekne i moli, već da puzi i bespomoćno čeka „milost“ EU i moćnih država EU i SAD. To onda predstavlja vid okupacije kroz protektorat kao što je bila Nediceva Srbija tokom drugog svetskog rata. Oni koji vladaju Srbijom iz nediceve vlasti i sudbine Srbije treba da izvuku pouku. EU po oceni njenih prilikom proširenja ne želi da „uvozi probleme“.Jasno je da Srbija na putu ka EU vodi bez Kosova,promenjene poltike prema BIH i Republici Srpskoj i reviziji svoje polike prema Ruskoj federaciji. EU se već „opekla“ u slučaju Hrvatske i Slovenije, a i proteklih godina je manje ili više otvoreno poručeno – nema ulaska u EU, dok se ne reši pitanje granica. Problem granica Srbija ima sa Hrvatskom ali sa Kosovom koa državom koju priznaje veći deo EU i SAD. Posebnu pažnju je i stav Španije koja je tražila da se Kosovo ne tretira u dokumentaciji kao država.Španci su očigledno iz teksta uspeli da izbace i skraćenicu WB6, odnosno „šestorka Zapadnog Balkana“, koja podrazumeva Srbiju, Crnu Goru, Makedoniju, BiH, Albaniju, ali i Kosovo.Iako je bilo reči o „datumima“ koji su upisani za BiH, Albaniju i Makedoniju, u dokumentu se nalazi samo okvirni kalendar za Crnu Goru i Srbiju uz naznaku i ogradu da je u pitanju „moguća perspektiva za 2025. godinu“. Ako je Španija iz svjih interesa zbog Katalonije izbacila Kosovo kao državu koju nije priznala ,zašto bi Srbija sama sebe „kastrirala“ priznanjm de fakto državnosti Kosova. U slučaju Srbije, prelazna merila koja se tiču normalizacije odnosa sa Kosovom (poglavlje 35) moraju da budu ispunjena, a pravno obavezujući sporazum mora da bude hitno postignut“.Da li je za Srbiju preporuka EU zaista nacionalna i državna nužnost ili je to deo pritiska na vlasti u Srbiji da državnim i nacionalnim porazom dođu do mogućeg statusa u EU.?Kome će u EU biti potrebna takva Srbija ali Srbiji takva EU?

Tomislav Kresović

Vidovdan

Podelite:

1 COMMENT

  1. Hm,hmmm….roblem je u tome,sto ta neka “ vostale Serbije “ ne zna,sta hoce od Evrope,,i ceka da joj Evropa sapne.Ta besomucna,pisanja,ana lize “ iz proslosti“ je,stajanje u mestu…i,treba je,staviti na drugo mesto,iza danasnjice,.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here