Da li je Borisov optimizam dovoljan?

Britain's new Prime Minister Boris Johnson waves from the steps outside 10 Downing Street, London, Wednesday, July 24, 2019. Boris Johnson has replaced Theresa May as Prime Minister, following her resignation last month after Parliament repeatedly rejected the Brexit withdrawal agreement she struck with the European Union. (AP Photo/Frank Augstein)
Podelite:

Boris Džonson je održao svoj prvi govor, kao premijer Velike Britanije, ispred Dauning strita br.10. Poruka je bila da je dosta bilo pesimizma i sumnje u Britaniju, te da je Bregzit demokratska odluka naroda koja se mora sprovesti po svaku cenu, i to što pre. Naglasio je da privreda trpi već 3 godine zbog neizvesnosti i neodlučnosti vlade da završi Bregzit.

Boris Džonson je istoričar fasciniran starogrčkom idejom demokratije i slobode govora. Smatra da narodi u evropskoj uniji ne mogu da biraju i smenjuju vladu u Briselu, i samim tim nedostatak direktne demokratije u EU. Potpuno nejasan i zakulisan proces izbora nove predsednice Evropske komisije, njemu i drugim euroskepticima u velikoj meri daje za pravo.

Dok je nivo prava i sloboda ličnosti i manjinskih grupa generalno vrlo visok u EU, uz nama dobro poznate izuzetke u nekim susednim državama, demokratski principi nisu dosledno primenjeni na nivou Evropske komisije.

Ključni problem sa koji će se Boris Džonson susresti zapravo nije Bregzit, već rizik od raspada Ujedinjenog kraljevstva zbog oštrog protivljenja Škotske i Severne Irske odlasku iz EU.

Škotski pokret za nezavisnost je bio jak i pre Bregzita ali sada ima podršku značajne većine Škota.

Zato je značajan deo govora bio posvećen obećanju boljeg povezivanja i jačeg ekonomskog razvoja manjih gradova i sela, izgradnjom saobraćajne infrastrukture, kao i širokopojasnog optičkog interneta do svake kuće.

Sa drugim Evropskim državama želi dobre i bliske odnose i saradnju, ali i slobodu izgradnje slobodne trgovine sa zemljama širom sveta. Oko tri miliona građana EU koji žive u Britaniji je pozvao da ostanu i da se im biti data sva prava.

Tramp i odnosi sa SAD nisu pominjani iako je taj odnos za Britaniju ključan nakon izlaska iz EU, pre svega zbog generalno negativnog stava britanske javnosti prema Trampu, kao i nazivanja Borisa Džonsona britanskim Trampom. Osim površne sličnosti između njihovih frizura i brkanja Trampovog populizma i Borisove elitističke opsesije demokratskim principima zaodenute u plašt populizma, teško je naći druge sličnosti. I da, obojica su bili slavne ličnosti i pre dolaska na čelo države, ali na kvalitativno različit način. Tramp je bio bogati plejboj poznat po žurkama, kiču i aferama koji su punili    tavloide, dakle poznat po svojoj površnosti. Boris je, sa druge strane, završio istoriju na elitnom Itonu, autor je više izvanrednih knjiga iz istorije, elokventan i vrstan poznavalac klasičnih jezika i literature. U svojim govorima često koristi antičke latinske i grčke citate, dok Tramp govori tako da ga mogu razumeti ljudi sa nezavršenom osnovnom školom.

Za razliku od Tereze Mej kojoj je sve vreme gotovo isključivo u fokusu bio Bregzit, Boris je ukazao da neće nastaviti sa zanemarivanjem unutrašnje poltičkih pitanja, i najavio angažovanje 20000 novih policajaca, unapređenje zdravtvenog sistema uz obnovu 20 bolnica, brige o starima i bolesnima i unapređenje obrazovnog sistema.

Ovi ciljevi, uz već pomenuti razvoj infrastrukture, nam pokazuju domet uplitanja države u život ljudi u svetu liberalne ekonomije. U današnje vreme je to sve što se od bilo koje vlade na našem kontinentu može očekivati.

Jedna od osnovnih tema Borisa Džonsona kao liberalnog gradonačelnika Londona, bila je Ekologija i na gotovo svakoj fotografiji je bio na biciklu, u poslovnom odelu, sa kacigom.

Uveo je posebne tarife za automobile u centru, da bi smanjio nivo zagađenja. Tramp sa druge strane, negira globalno otopljenje i povukao je SAD iz klimatskog sporazuma.

Ostaje pitanje šta će od mnogobrojnih obećanja uspeti da ispuni, jer sve to košta, a po najviše od svega sam Bregzit. Čak i u slučaju da sprovede Bregzit i da jeste u pravu da će to Britaniji doneti prosperitet, pitanje je da li će ostati dovoljno dugo na vlasti da uživa u rezultatima. Ako Bregzit bude uskoro realizovan postaviće se pitanje da li je Srbiji bolje kao državi da traži sebi društvo u EU ili van nje.

 

Podelite:

Ostavite komentar

Please enter your comment!
Please enter your name here