Tomislav Kresović: (De)montaža Srbije i Balkana?

Podelite:

Balkan kao „Rubikova kocka“

Balkan je u periodu 1990. – 2000. bio u fazi opšte demontaže i razaranja postojećih država, naroda i politčkih sistema. Bivše države istočnog bloka na Balkanu fazno su prelazile u evro-atlantski blok a bivša Jugoslavija se uvukla u građanske ratove, izolaciju i podelu interesnih sfera. Čitav Balkan je poslužio kao „poligon“ novih geopolitičkih strategija koje su kasnije primenjivane na drugim državama Bliskog i Srednjeg istoka i tz. „Arapskim prolećem“. Na Balkanu je izvršena ideološka etnička i politička demontaža sa teškim zaostatkom i vidnim socijalnim i političkim turbulencijama.

“Domino” demontaža Balkana

Balkan je bio „živi” eksperiment Novog Svetskog poretka koji je nastavio svoju „domino” politiku nakon raspada SSSR-a i odvajanja Srednje Evrope od Rusije pre svega Mađarske, Češke, Slovačke, Poljske koje su se okrenule prema EU, NATO i interesima SAD i Nemačke. Izvršena je slojevita demonotaža država ali naroda kroz etničke i građanske sukobe, ekonomski izolacionizam i velike migracije koje iz Istočne Evrope krenule prema Zapadnoj Evropi. Logika Novog svetskog poretka u demontaži naroda postignuta je u bivšem SSSR i to u Rusiji i Ukrajini međusobnim sukobima koji su podignuti na visoki stepen netrpeljivosti, iako su bili deo iste države, kao i u slučaju Srbije i Hrvatske ili Srbije i Hrvatske i BIH ali i Srbije i unutar nje Kosova i Metohije a bile su deo bivše Jugoslavije.

Rastakanje Srbije

Na delu je demonotaža Srbije koja je krenula još 1918. godine stvaranjem Kraljevine SHS odnosno Kraljevine Jugoslavije a onda nemačkim protektoratom u Drugom svetkskom ratu, podelom Srbije u vreme vlasti Josipa Broza. Demontaža Srbije nastavljena je nakon vojne intervencije NATO-a na Srbiju 1999. godine i otimanjem Kosova koje je mimo rezolucije 1244 Saveta bezbednosti UN od strane SAD i većeg broja država EU 2008. godine priznato kao država. Demontaža Srbije se poput drugih država na Balkanu vrši i preko MMF i uslova i pritiska EU i NATO i strategijom zaduživanja i uništavanja kao u slučaju Grčke ili nepostojanja državnog indentiteta kao u slučaju Makedonije. Demontaža je definisana i u konceptu neuspelih država u slučaju BIH i Kosova. Pored teritorijalne demontaže Srbije, na delu je i kulturna, obrazovna i socijalna demontaža Srpskog naroda, pravoslavlja.

Protektoralna montaža Balkana?

Na osnovu matrice demontaže, sada se planira novi eksperiment montaže država i naroda Balkana po novim pravilima „integracija“ usmerenih na državnu i etničku poslušnost i gubitak suvereniteta. Nove integracije nakon razararnja Balkana su modeli protektoralnog i hegemonističkog koncepta držanja država i naroda u stanju pokornosti i kontrolisanih demokratija. Narodi i etnički principi i religija gube svoju autonomiju i predaju se moćnim državama na starateljstvo. Strategijski postavljen je model da ni jedna nacija ne bude na Balkanu stabilna i uticajna i da se na etnosukobima i socijalnim i ekonomskim razlikama država Balkana, održava opšti poredak moći unutar država EU. Srbija i srpski narod su tretirani ka realiizaciji unutrašnje demontaži i podele u samom biću srpskog naroda i u konfrontaciji sa drugim narodima, pre svega Hrvatima, Bošnjacima – muslimanima i Albancima ali i Crnogorcima. Pokušaji „carinskih unija“ na Balkanu nisu u dužem periodu mogući ali kao protektoralni prostor biće infrastrukturno i saobraćajno umrežen za potrebe EU i NATO.

Tomislav Kresović

Vidovdan

Podelite:

6 Komentari

  1. Dan “primirja” 11.11.1918.g.-treba slaviti u Srbiji,KAO (SRPSKU) POBEDU NAD FASIZMOM.
    Dan osnivanja prve Jugoslavije,22.12.1918.g.-sa danasnje tacne gledista,treba obelezavati u Srbiji,kao DAN SRPSKOG PORAZA ili NACIONALNI DAN ZALOSTI.
    A NIJE TAKO MORALO BITI,jer ,SVI SRBI SU ZIVELI U TOJ DRZAVI…kao I drugi,ali,SRBI NISU ISKORISTILI JUGOSLAVIJU DA SE UJEDINI,VEC SU RAZJEDINJENI.
    I ponovo,posle DRUGOG SVETSKOG RATA,OPET ISTO…
    Recimo,otac Vesne Pusic,Eugen Pusic,bio je visoki cinovnik NDH,odlikovan od ustaskog rezima…
    I POSTAO AKTIVAN SLUZBENIK U POSLE 1945.G.???
    SA NAMA?
    Kao Pavelic posle prvog rata,vec dokazani ustasa I antisrbin,bio delegat u Beogradu dvadesetih godina…
    Srbi sve zaboravljaju…ILI NE ZNAJU DA BUDU “DRZAVOTVORNI”?
    Mogli smo iskoristiti sansu,Beograd je bio centar,POBEDNIK,OBA PUTA,DZABA…
    UVEK SU NAM NEKE “BRNABICE” PODMETALI…
    Najbolje da Milka Planinc bude novi predsednik vlade Srbije,ove,RASHODOVANE.
    A DA JOSIP BROZ BUDE PREDSEDNIK SRBIJE…ILI “REGIONA” U KOME SRBA VICE NECE BITI.
    “Ubi” nostalgija…NEKOGA.
    Posto prici nema kraja,ja da sam Vlast,uveo bih ministarstvo za SRBE U BIVSIM JUGOSLOVENSKIM REPUBLIKAMA.
    Iza tog bezazlenog naziva,formirao bih sekretarijate,po jedan za svaku bivsu republiku,sa ciljem cuvanja uspomena,odrzavanja kulture,EKONOMSKIH I PRAVNIH POTRAZIVANJA,borbe za PRAVA SRPSKOG NARODA…
    I u kancelarijama,sa mapama etnicke srpske zemlje na zidu,birali bi smo,predsednike opstina,na srpskoj zemlji,od Krajine,federacije BIH…
    KAO ITALIJANI ZA ISTRU I DEO DALMACIJE,koji biraju predsednika opstine Pula decenijama…
    Ali,ako je Pasic sve bacio u djubre…ako smo Titu dali vlast,a da Srba vise nismo ni videli…zasto bi danasnja vlast PRESEKLA TU SAMOUBILACKU SPIRALU?
    A taman im “krenulo”…lako ide TRANZICIJA…TARZANIZACIJA…LOVE KO BLATA,KOJI CE NAROD VRACATI.
    Dakle,DEMONTAZA SRBIJE I SRPSKIH ZEMALJA SE ISPLATI I dog god je tako,nema promena.
    Treba obeleziti 22.decembar 2018.g.,kao STOGODISNJICU SRPSKE GLUPOSTI I SRPSKE NEDRZAVOTVORNOSTI.

  2. Ovog leta navršiće se 139. godina od istoriskog Berlinskog kongresa, kojeg su održale velike sile srbofobičnih evropskih i turskih imperijalista od 13. juna do 13 jula 1878. Ovaj Kongres je uspostavio „polovično nezavisne“ države Srbiju, Crnu Goru, Bugarsku i Rumuniju. Svuda se pored Turaka uvukla Austrija, koja je postala posrednik i potpisnih izvesnih ugovora između tih novih „nezavisnih“ država i dotadašnjih okupatora i tiranina njihovih zemalja i obesprtavljenih i potlačenih naroda.
    Imajući u vidu da su se Bendžamin Dizraeli – Bekonsfild, Oto Bizmark i Džula Andraši, kao predstavnici srbofobičnih zapadno-evropskih trijalista – imperijalista posebno isticali u podržavanju Osmanskog imperijalizma. Upregli su Austriju da im bude prethodnica prodora prema Istoku.

    U ovom kontekstu citirali bismo madžarskog masona, okultistu, idolatristu, ezoteristu kneza Andrašija (Count Gyula Andrassy). On je izlazeći pred javnost posle Berlinskog kongresa u Peštanskom saboru 1878. godine doslovno rekao: „Okupacijom je Bosne i Hercegovine udaren klin u ekspanizvnost panslavizma; stanuto je zmiji nogom za vrat, koja bi inače mogla biti opasna za Austro-Ugarsku monarhiju…“ (Vidi: Redakcioni Odbor, Spomenica Bosansko-Hercegovačkog ustanka 1875-1925, Beograd, 1925, str. 41; Jasper Ridley, The freemasons – A history of the world’s most powerful secret society, New York, 2011, str. 215/216).

    Drugi značajan datum srbofobičnih zapadno-evropskih imperijalista-trijalista i antihrista bio je Londonski ugovor o miru 30/5 1913, koji je potpisan u Londonu između malih balkanskih država i Turske imperije. Drugi član pomenutog ugovora glasi:

    „Sultan ustupa njihovim veličanstvima Savezničkim Suverenima sve teritorije svoje Imperije na evropskom kontinentu, izuzev Albanije“.

    U članu Trećem stoji:

    „Sultan i njihova veličanstva Saveznički Suvereni objavljuju da oni prepuštaju NJ . V. Imperatoru Nemačke, NJ. V. Caru Austrije i Kralju Madžarske, pretsedniku Republike Francuske, NJ. V. Kralju Velike Britanije i Irske i Imperatoru Indije, i NJ.V. Caru svih Rusa problem povlačenju granica Albanije i svih pitanja u vezi sa Albanije“.
    Inače, s druge strane o Londonskom ugovoru o miru 1913. godine, prof. Stanoje Stanojević, kaže:

    „LONDONSKI UGOVOR O MIRU 30/5 1913, između Srbije, Bugarske, Grčke, Crne Gore s jedne i Turske s druge strane. – Turska je po L. U. ustupila saveznicima sve svoje teritorije na evropskom kopnu zapadno od linije Knos-Midija, sa izuzetkom Albanije (2). Turska i saveznici ostavili su velikim silama brigu, da urede delimitaciju granica Albanije i sva ostala pitanja, koja se tiču Albanije (3). Turska je ustupila saveznicima ostrvo Krit (4). Turska i saveznici poverili su Velikim Silama, da odluče o sudbini svih turskih ostrva Jegejskog Mora, sem Krita i poluostrva Atosa (5). Turska i seveznici sporazumeli su se, da ostave uređenje finansijskih pitanja, koja potiču iz završenog ratnog stanja i gore spomenutih teritorijalnih ustupaka, međunarodnoj komisiji sazvanoj u Pariz, u koju su delegirali svoje predstavnike (6). Pitanja ratnih zarobljenika, jurisdikcije, narodnosti i trgovine ostavljena su da se urede specijalnim konvencijama (7) V-lj P“. (Vidi: Prof. St. Stanojević. Narodna enciklopedija SHS, Knj. druga, I-M, Zagreb, 1928, str. 594).

    Činjenica je, da je i Tajnim Londonskim ugovorom od 26. aprila 1915. godine Italija obezbedila svoj imperijalistički interes na Balkanu i „puni suverenitet nad Valonom“.
    Član 7 glasi:

    „Italija je dužna da predstavlja državu Albaniju u pogledu njenih odnosa sa stranim silama“.

    Takođe u tom kontekstu treba sagledati klicu međusobnih sukoba na Balkanu, koju su posejali zapadno-evropski imperijalisti-trijalisti, antihristi, ezoteristi, idolatristi, ritualisti, okultisti-magisti preko svojih filijala, struktura i ćelija među Srbima i ostalim balkanskim narodima.

    Takođe, imajući u vidu da je njihov srbofobični projekat bio i ostao da važi i danas, da Srbe treba okupirati, slomiti, razbiti, raslojiti, tamaniti i genetički oslabiti i ne dozvoliti im oslobođenje i ujedinjenje.

  3. Jasno je da su zapadno-evropski i američki imperijalisti-trijalisti proglasili Balkansko poluostrvo delom interesne sfere NATO pakta. Razbili su srbski narod iznutra i spolja. Razbili su i Jugoslaviju iznutra i spolja u koju su devedesetih godina HH stoleća stigle i okupacione trupe NATO pakta, da zauvek zbrišu Srbe kao potencijalne sveznike Rusije, da zaštite svoje dugoročne korporativne planove i namere, eksploataciju gasa i nafte iz Kaspijskog zaliva. Srbima je direktno i indirektno objavljen rat do totalnog istrebljenja.

    Da pomenemo, veći deo kaspiskog naftovoda bi finansirala američka vlada i njene korporativne kompanije “OVERSEAS PRIVATE INVESTMENT CORPORATION” and “SOUTH BALKAN DEVELOPMENT INITIATIVE” , kao što je projektovano 1996. godine ( Vidi: Kevin Phillips, American theocracy – The peril and politics of radical religion, oil, and borrowed money in the 21st century, New York, 2006, str. 82; The war for pipelineistan, Asia Times, January 6, 2002; Go – Ahead for Balkan oil pipeline, BBC News, London, December 28, 2004; Michael B. Oren, Power, faith, and fantasy – America in the Middle East 1776 to the present, New York – London, 2007; Pjer-Mari Galoa, Krv nafte – rat u Bosni…).

Ostavite komentar

Please enter your comment!
Please enter your name here