Ekskluzivno: Pismo episkopa Mitrofana i Kirila Sinodu povodom novog rušilačkog ustava u Americi

Podelite:

Zvanično pismo episkopa kanadskog Mitrofana i južnoameričkog Kirila upućenog Sv. Arh. Sinodu u kojem protestvuju protiv Novog rušiteljskog ustava i u kojem traže od Sinoda da isti proglase nevažećim.

U vezi sa Crkveno-narodnim Saborom Eparhija Srpske Pravoslavne Crkve u Sjedinjenim Američkim Državama, održanom od 13. do 16. jula 2019. godine u Manastiru Pokrova Presvete Bogorodice-Nova Gračanica u Tird Lejk, Ilinois, smatramo za važno da vas obavestimo o sledećem:

                CRKVENO-NARODNI SABOR

1.     Na naše iznenađenje, po prvi put od kako smo Episkop na severnoameričkom kontinentu, nismo dobili poziv za učešće na Saboru, niti smo dobili materijal za Sabor, kao ni NJ.P. episkop Kirilo.

2.     Naše sagledavanje Sabora osnovano je na saznanjima koja smo dobili od delegata i sveštenika koji su učestvovali u radu Sabora, među kojima ima mnogo zabrinutih zbog novonastalog stanja i načina rada.

3.     Novi tkz. Ustav, (bela knjiga), koji smo dobili od učesnika Sabora nakon njegovog završetka, ograničava, ili kako se predstavlja – ’’arondira’’ granice koje su okvir delovanja ovog dokumenta na samo tri eparhije u Sjedinjenim Američkim Državama. Bez učešća Episkopa, sveštenika, i delegata kanadskih, i južnoameričkih, naprasno je donesena odluka da se Ustav više ne odnosi na dve od pet Eparhija koje su bile u samom naslovu dokumenta. Zapažamo i to da niko od gospode arhijereja iz SAD nije predložio da se Ustav preimenuje u Statut, kao što je običaj u svim eparhijama SPC.

4.     U stvarnosti, ova ’’arondacija’’ objavljena je na zvaničnoj internet prezentaciji Centralnog Saveta SPC za Severnu i Južnu Ameriku osam dana pre početka Sabora, (www.serborth.org) tako da već 6. jula, kao i danas, pod rubrikom Episkopski savet navedena su imena samo Njihovih Preosveštenstava: G. Longina, Irineja, i Maksima. Nigde se više ne pominju kao članovi Episkopskog saveta Episkop kanadski i buenosajreski.

5.     Moramo ovde pomenuti da je i arondacija episkopije zapadno-američke izvršena bez učešća i konsultacije episkopa Kirila. NJ.P. episkop Maksim nije konsultovao Episkopa Kirila, niti Episkopski Savet, u vezi pripajanja Meksika eparhiji buenosajreskoj i južno-centralno američkoj. Obično se nekoj eparhji dodaje neka teritorija da bi joj se pomoglo u funkcionisanju, u dogovoru sa novom eparhijom. Stiče se utisak da je po ubrzanom sistemu crkveno nerazvijeni Meksiko dodeljen eparhiji u razvoju, jer je smetao da se ostvare neke ’’ustavotvorne’’ zamisli. Predlažemo da se ta odluka, ako postoji zvanično, još jednom razmotri i preinači.

                 USTAV SPC ZA SEVERNU I JUŽNU AMERIKU

6.     Novi ’’arondirani’’ Ustav, po protonamesniku Vasiliju Vraniću, što je neadekvatan pojam, na koji se decenijama oslanjala Eparhija kanadska, svakako manje od kako je usvojen Statut Eparhije kanadske, slabi validnost sadržaja Statuta Eparhije kanadske jer se u više navrata odredbe Statuta pozivaju na Episkopski Savet, kao i na Crkveno-narodni Sabor. Na primer čl.18.1. koji kaže:  ’’Episkopski savet je najviša crkveno-jerarhijska vlast u Severnoj i Južnoj Americi. Njegove dužnosti su izložene u Ustavu Srpske Pravoslavne Crkve u Severnoj i Južnoj Americi’’. Isto tako čl.18.3.(11) koji kaže: ’’Episkopski Savet rešava o ulozi i stepenu učestvovanja predstavnika Eparhije kanadske u Crkvenom saboru i ostalim telima u Severnoj i Južnoj Americi.’’

7.     Kompletno je zaobiđen čl.33 Ustava za Severnu i Južnu Ameriku koji tačno predviđa proceduru svake promene postojećeg Ustava.

8.     U obrazloženjima koja su upućena NJ.P. Episkopu buenosajrevskom i centralno-južnoameričkom od strane predsedavajućeg Episkopskog Saveta, bez zaglavlja, rednog broja i potpisa, iznosi se više netačnih tvrdnji:

i.      Koliko je nama poznato Episkopski Savet trojice Episkopa u SAD ne postoji. U pismu se navodi da ukoliko se nešto tiče Kanade ili Latinske Amerike, celokupan Episkopski Savet za Severnu i Južnu Ameriku će biti konsultovan, u suprotnom Episkopi u SAD će putem telefona rešavati pitanja Crkve u SAD. Upravo to je povod reakcije Episkopa Kirila da u svom pismu postavi pitanje kako će se ubuduće donositi odluke u okviru Episkopskog Saveta za Severnu i Južnu Ameriku? Da li će se odluke trojice episkopa u SAD servirati kao gotove širem Savetu? U odgovoru trojice Episkopa vladici Kirili govori se da oni u SAD imaju neka svoja ’’privatna pitanja’’ koja treba rešavati samostalno. Koja su to pitanja u Crkvi privatnog karaktera?

ii.     Kanadska Eparhija je učestvovala u svim Crkveno-narodnim Saborima SPC za Severnu i Južnu Ameriku do ovog poslednjeg, o čemu nam govore zapisnici Crkvenih Sabora. Umirovljeni Episkop kanadski G. Georgije učestvovao je u radu, a po prilikama i sveštenstvo Eparhije. Nije isto putovati iz Kanade, ili Južne Amerike u SAD, uz sve troškove, kao što je onima koji to čine unutar svoje države. Istina je da Eparhija kanadska duže vreme ne uplaćuje ’’razrez’’ Centralnom Savetu zbog kanadskog zakonodavstva, ali neizostavno uplaćuje više desetina hiljada dolara godišnje za teološki fakultet u Libertivilu.

iii.    Eparhiji novogračaničkoj, koja je uključena u sve tokove života SPC, to znači i učešće u Crkveno-narodnom Saboru, tek nakon arondacije 2009., pre dve godine je oprošteno oko $250 000 dugovanja ’razreza’ Centralnom Savetu.

iv.    Svaka Eparhija pojedinačno ima svoju Eparhijsku skupštinu i Eparhijski savet. To je niži stepen administracije od Crkveno-narodnog Sabora gde sve Eparhije iz Severne i Južne Amerike učestvuju ravnopravno.

v.     Odluke Svetog Arhijerejskog Sabora iz 2018. godine koje se pominju u obrazloženju tri episkopa donete su u odsustvu Episkopa Kirila sa sabora. Smatramo da nije ispoštovana procedura koja je predviđena u odluci SASbr45/zap 171 od 7. maja 2018. Svakako, nije ispoštovana procedura u vezi sa čl.33. Ustava za Severnu i Južnu Ameriku. Još manje se u toj odluci pominje novo ime crkvene strukture u SAD! Na kraju stoji da sve te odluke donesene u odsustvu dveju Eparhija moraju biti prihvaćene od strane Svetog Arhijerejskog Sabora.

                 TEOLOŠKI FAKULTET U LIBERTIVILU

9.     Dan pre početka Sabora dobili smo izvinjenje sekretara Centralnog Saveta SPC za Severnu i Južnu Ameriku, jereja Nikolaja Kostura, koji nas obaveštava da njegovom greškom nismo pozvani na Sabor. Ovo, suprotno od opširnih obrazloženja, koja su pružena da zbog odluke Svetog Arhijerejskog Sabora nije nam mesto na Saboru, ne menja činjenicu da nismo pozvani čak ni u svojstvu dekana Teološkog Fakulteta. Izveštaj o radu istog podneo je privremeni poverenik škole protojerej-stavrofor Nikola Čeko. Raduje nas da je većina sveštenika, kao i delegata stala u zaštitu ove decenijske tekovine visokog teološkog obrazovanja u Americi.

10.  Na sastanku Centralnog Saveta SPC za Severnu i Južnu Ameriku, u decembru 2018. u Čikagu, Nikolić Fond (Studentski fond), zamrznut je na insistiranje advokata Ercega iz Kalifornije. U grubom izlaganju koje je, u prisustvu sina blaženopočivšeg Mitropolita Hristifora g. Pavla Kovačevića – člana Centralnog Saveta Eparhije novogračaničko-srednjezapadnoameričke, podneo advokat Erceg ispalo je da je upokojeni Mitropolit Hristifor svojevoljno preinačio volju darodavca i decenijama dodeljivao Teološkom Fakultetu novac koji mu ne pripada. Zasluge Mitropolita Hristifora za rad i opstanak škole su svima poznate. Kako to da oni koji su sedeli sa upokojenim mitropolitom u Centralnom Savetu iz godine u godinu odobravali su ovaj način rada – a sada na tumačenje advokata – pa makar bio i čtec, spremni su da ukaljaju ime pokojnika, donoseći odluke koje će imati trajne posledice po SPC na ovim kontinentima. Da li nam je toliko neophodno da se budući sveštenici SPC školuju po tuđim institucijama, od kojih pojedine se raspadaju od sopstvenih problema? Molimo Sveti Arhijerejski Sinod da utiče na Centralni Savet SPC za Severnu i Južnu Ameriku da odmrznu fond poč.D. Nikolića (Studentski fond), da bi fakultet mogao normalno da radi.

                ZAKLJUČAK

Sasvim je moguće da su pravni saveti dvojice advokata Miličić i Erceg tačni što se tiče legalnog aspekta Crkve kao ovozemaljske institucije u Americi. Ali moramo da primetimo da njihovi metodi i način ponašanja, naročito prema nama, uveliko odudaraju od jevanđelskih normi. Smatramo da su mnogi od njihovih poteza ’’zabadanje trna u zdravu nogu’’ jer uvek počinju sa tendencioznim ’’ako se nešto desi Crkva će biti odgovorna’’.

Crkva je uvek nalazila načina da se odredi prema onima koji imaju državnu vlast, ali samo u trenucima kada je Crkvi pretila neposredna opasnost – kao što je sada slučaj u Crnoj Gori. U SAD nema zakona koji bi direktno ugrozili Pravoslavnu Crkvu.

Crkva se uvek prvenstveno rukovodila Svetim Pismom i Hristovom naukom. Koliko toga imamo da činimo da sebe, i svoju pastvu, približimo Gospodu? Da li nam je u trenucima velikih iskušenja za Srpsku Pravoslavnu Crkvu u dijaspori potrebno ishitreno obnavljanje pitanja Ustava (koje može da se odrazi i na neke Eparhije u SAD) ili da učvrstimo svoje jedinstvo i radimo na jačanju postojeće strukture? Uostalom donošenje tog Ustava (mislimo da je bolje da se preimenuje u Statut) imalo je za cilj da ujedini naš narod u SAD i Kanadi koji je, na primer u vreme života Sv. Mardarija, bio prilično razjedinjen na pojedinačne parohijalne grupacije – što je sada slučaj u Južnoj Americi.

Smatramo da je pokretanje pitanja revidiranja Ustava povod za razjedinjenje. Reorganizacija Srpskih Eparhija u Severnoj i Južnoj Americi, ako je uopšte potrebna, može da se postigne samo zajedničkim jezikom i sa učešćem svih onih koju su do ovog Sabora učestvovali u njemu. Sve drugo daje povod neprijateljima Crkve, pa i vernicima i sveštenstvu, da spekulišu i postavljaju pitanja o potrebi ovih reformi, a pogotovo o načinu sprovođenja istih.

Umoljavamo Sveti Arhijerejski Sinod da utiče na Episkope, i institucije Srpske Pravoslavne Crkve u Sjedinjenim Američkim Državama da se, do ispravno donesenih amandmana, ili promena, pridržavaju poretka koji je obrazložen u Ustavu Srpske Pravoslavne Crkve za Severnu i Južnu Ameriku.

U prilogu ovog akta dostavljamo vam:

·         ’’Ustav Srpskih Pravoslavnih Eparhija u SAD’’

·         Poziv delegatima na Sabor u kojem u zaglavlju stoji ’’Srpske Pravoslavne Eparhije u SAD, Kanadi, i Centralnoj i Južnoj Americi’’

·         Zvanična stranica Centralnog Saveta SPC za Severnu u Južnu Ameriku na kojoj su samo trojica episkopa iz SAD članovi Episkopskog Saveta

·         ’’Osvrt na pravnu arondaciju Ustava Spc za Severnu i Južnu Ameriku’’ sveštenika Vasilija Vranića

·         Pismo Episkopa Kirila episkopima Episkopskog Saveta za Severnu i Južnu Ameriku

·         Odgovor Episkopa Longina Episkopu Kirilu

 

 

Borba za veru

Podelite:

Ostavite komentar

Please enter your comment!
Please enter your name here