Kolinda falsifikatima “briše” zločine u NDH

Podelite:

Pozadina prekrajanja istorijskih činjenica hrvatske predsednice. Tito priznao Čerčilu da se u partizanskim jedinicama, u ogromnoj većini, nalaze Srbi. U PS Saveta Evrope još pre 10 godina izjednačili SSSR i Treći rajh

VEDOCI smo kako se od pada Berlinskog zida, pre tri decenije, postepeno vascelom svetu nameće novo tumačenje i iščitavanje istorije. Revizija istoriografije je na delu, a u njenoj pozadini je poricanje zločina koji su obeležili gotovo ceo prošli vek. Novo iščitavanje “učiteljice života” svodi se na to da ono što se dogodilo – nije se dogodilo. Da sve što smo znali, više ne znamo. I tako je istorijska nauka ušla u ralje globalističkog tumačenja sveta i svesno opovrgavanje ustaljenih moralnih načela.

U tom odmotavanju istorijskog klupka su zamena teza, obmana, krađa i falsifikovanje dokumenata, udvorištva, tajne politike, zavere, propaganda… Prvo se otpočelo sa volšebnim menjanjem krivaca i uzrocima za izbijanje Prvog iliti Velikog rata. Na optuženičkoj klupi našle su se Srbija i Rusija.

Posle tih provobitnih naznaka novog pogleda na prošlost, najednom je 2009. godine, povodom obeležavanja 70 godina od početka Drugog svetskog rata, u Evropskoj uniji nastala prava histerija oko uloge SSSR u tom tragičnom događaju. U Parlamentarnoj skupštini Saveta Evrope i u nizu evropskih parlamenata, po nekakvoj nakaradnoj logici, izjednačavaju se Sovjetski Savez i Treći rajh, a Staljin i Hitler proglašeni su vinovnicima početka ovog krvoprolića svetskih razmera.

I DESET godina kasnije stiže nova kompromitacija iz Evrope. Na svečanosti, na centralnom trgu u Varšavi, upriličenoj povodom osme decenije od nemačkog napada na Poljsku, među pozvanim liderima 40 zemalja i 250 gostiju iz celog sveta nije bilo predstavnika Srbije i Rusije, bez obzira na to što su činile kostur antifašističke koalicije i, što je još značajnije, pretrpele milionske žrtve.

Šesta lička: Sastav ove divizije je bio gotovo jednonacionalan

A onda na scenu stupa hrvatska predsednica Kolinda Grabar Kitarović, poznata po čestim izjavama u kojima je prekrajala istorijske činjenice, i prevazilazi samu sebe:

– Ovde smo kako bismo iskazali počast svim žrtvama rata, kako u Poljskoj, koja je prva počela da se bori protiv nacizma, tako u svim ostalim državama koje su stale u odbranu slobode i mira u Evropi i svetu. Hrvatski narod je srazmerno broju stanovnika najviše doprineo antifašističkoj borbi u Evropi, u kojoj je aktivno učestvovalo više od pola miliona hrvatskih građana.

Ovo nije izjava jednog običnog građanina, već šefa države koja je u Drugom svetskom ratu bila saveznik nacističke Nemačke. NDH je bila marionetska i zločinačka tvorevina u kojoj su odmah po formiranju primenjeni rasni zakoni prema pripadnicima srpske, jevrejske i romske nacionalne zajednice i koja je imala stratište u Jasenovacu i jedini dečji logor na svetu. I više je nego jasno da je ona u funkciji “pranja ruku” i poricanja spomenutih zločina iz prošlog veka.

NARAVNO, gospodi koja se okupila u Poljskoj, da posle osamdeset godina “pošalje poruku mira”, falsfikati iz Zagreba ne smetaju. Pa oni su, pobogu, rekli da su Treći rajh i Sovjetski Savez isto. Zar to nije vetar u leđa novokomponovanim hrvatskim “povjesničarima” i “antifašistima” u stvaranju nove hrvatske istorije.

Moramo li, na ovom istom mestu, da po ko zna koji put podsećamo gospođu Kolindu i gospodu iz Evropske unije, koja je, uzgred budi rečeno, uspostavljena na temeljima antifašizma, šta se događalo onog dana kada je nemački okupator 1941. godine, 10. aprila, ušao u Zagreb. Radost građana je bila toliko velika da je iznenadila i same Nemce. Prema nekim njihovim izvorima, nigde u Evropi takav doček nisu doživeli. Međutim, ta “neugodna epizoda” postaće tabu tema za života Josipa Broza. Jednostavno, bilo je nemoguće videti snimak ulaska vojske Trećeg rajha i oduševljenje “purgera”. Potom će komunistička vlast ovaj događaj skloniti pod tepih, da ne bi bila poremećena ulepšana i idealizovana slika o svenarodnom otporu prema okupatoru.

Oduševljenje: Ulazak nemačkih trupa u Zagreb 10. aprila 1941. godine

Ne treba ni podsećati da je proglašenje Nezavisne Države Hrvatske istovremeno bilo i “signal” za početak lova na Srbe. Teror počinje još u aprilu, odmah po proglašenju NDH. U logoru Jadovno u Lici, za 132 dana, koliko je postojao, ubijene su 40.123 osobe, od čega 38.012 Srba i 1.998 Jevreja. Bežeći od ustaškog klanja, Srbi se odazivaju pozivu komunističke partije i prilaze partizanskom pokretu.

LIDERKI novokomponovane Hrvatske i njenim čuvarima “tisućljetnje hrvatske povijesti” ne smeta što se danas na svakom koraku rehabilituje ustaštvo. Sasvim je svejedno da li se radi o Alojziju Stepincu, podizanju spomenika teroristi Miru Barešiću, prisustvu državnih zvaničnika na ceremoniji u Blajburgu, ignorisanju sličnih skupova u Jasenovcu i postavljanju ploče na ovom stratištu Srba sa ustaškim pozdravom “Za dom spremni”, provokativnim koncertima Marka Perkovića Tompsona pod pokroviteljstvom države, zabrani upotrebe ćirilice na javnim mestima u Vukovaru ili grafitima po ulicima gotovo svih gradova “Ubij Srbina”, svakodnevnim napadima na Srbe povratnike…

U udžbenicima za istoriju u Hrvatskoj nema ni reči o antifašističkoj borbi u kojoj su učestvovali Hrvati i Srbi zajedno. To, naravno, nije slučajno. “Povjesničari” bi se našli pred nerešivim problemom: kako da objasn e mnogo manji broj Hrvata u odnosu na Srbe u partizanskim jedinicama? A to potvrđuju svi izvori, partizanski dokumenti, izveštaji pisani u toku rata o nacionalnom sastavu, govori partizanskih komandanata, posleratni memoari učesnika rata, pa čak i dokumenti iz nemačkih arhiva.

Tito i Čerčil

Tako je u Zborniku dokumenata, tom V, knjiga 30, objavljen nacionalni sastav divizija koje su formirane na teritoriji današnje Hrvatske ovim redom: Šesta lička divizija – 96 odsto Srba; Sedma banijska divizija – 92 odsto Srba; Osma kordunaška divizija – 95 odsto Srba; Dvanaesta slavonska divizija – 85 odsto Srba. U dalmatinskim brigadama sastav je bio mešovit, mada uglavnom sa hrvatskom većinom, osim u brigadama sa severa Dalmacije koje su imale veći procenat Srba.

POZNATI hrvatski istoriografi, otac i sin, Slavko i Ivo Goldštajn, a oni teško mogu da budu prosrpski izvor, pišu:

“Među 7.000 hrvatskih partizana potkraj 1941. godine, prema procjenama koje su, čini se, dosta točne, bilo je približno 5.400 Srba, te po 800 Hrvata i ostalih nepoznatih nacionalnosti (po 11,5 odsto). Tijekom te godine poginulo ih je 1.188: Srba 927, Hrvata 231, te ostalih i nepoznatih nacionalnosti 30. Postotak Hrvata u partizanima do kolovoza 1942. raste na 32, a do rujna 1943. na 34 odsto: tada je, navodno, u partizanima u Hrvatskoj bilo približno 19.500 Srba i 10.500 Hrvata.”

Po svim izvorima, tek od kapitulacije Italije i Drugog zasedanja AVNOJ-a u Jajcu, kada će se u hrvatskoj delegaciji naći i predstavnici Mačekove Hrvatske seljačke stranke, hrvatski živalj počinje masovnije da pristupa narodnooslobodilačkom pokretu… I Josip Broz, prilikom susreta sa Čerčilom u Kazerti 1944. godine, izneo je podatke o nacionalnom sastavu njegovih jedinica:

“Moramo ovdje podvući činjenicu da se u redovima Narodnooslobodilačke vojske i partizanskih odreda Jugoslavije, od samog početka pa do danas nalaze u ogromnoj većini baš Srbi, umjesto da to bude obratno. Baš srpski, crnogorski, bosanski i lički partizani i brigade, koje su bile sastavljene gotovo isključivo od Srba, vodile su i danas vode nemilosrdnu borbu ne samo protiv okupatora, već i protiv četnika Draže Mihailovića i ostalih neprijatelja naroda.”

I evo nas na kraju priče o onima koji uporno falsifikatima i indoktrinacijom mladih ljudi zatamnjuju svoj govor mržnje i nasilje nad Srbima. Da podsetimo i da bez Srba iz Srbije, mobilisanih u septembru 1944, ratne operacije od Srema do Maribora ne bi mogle biti uspešno sprovedene i Hrvatska oslobođena. Na putu ka Zagrebu, ne računajući nemačke trupe, partizanskim jedinicama stajale su i jake snage hrvatsko-muslimanske države. Kad je probijen Sremski front, 12. aprila 1945, na prvoj borbenoj liniji nalazilo se 16 divizija NDH sa 182.861 boracem, a u pozadini se nalazilo još oko 200.000 pripadnika ustaško-domobranskih jedinica.

 

Novosti

Podelite:

Ostavite komentar

Please enter your comment!
Please enter your name here