Latinica može, ćirilica stop!

Podelite:

Prijem, štampanje i slanje telegrama u Srbiji nisu mogući na službenom pismu. U “Pošti Srbije” za ograničenja krive tehničke razloge

Podelite:

5 Komentari

    • LAŽOVI O NIKAD NEPOSTOJEĆOJ “(OPŠTE)SRPSKOJ LATINICI” DANAS SU, U STVARI, PREUZELI ULOGU RANIJIH SRPSKIH OKUPATORA I ZABRANJIVAČA SRPSKE ĆIRILICE

      Potpuno tačno KAŽE OVDE Dragiša. Neki srpski lingvisti su preimenovali hrvatski sastav abecede, koja je od Vuka Karadžića do dans, naravno, nacionalno pismo hrvatskog naroda. To je znala svaka srpska i najveća budala sve do 1954. a mnogi i dalje znaju. Ne znaju samo oni koji su smišljeno preimenovali hrvatsku latinicu, onaj sastav latinice koji je u Srbiju prvi put ušao s okupatorovim čizmama i bajonetima, kada je zabranjena ćirilica i nametnuta baš ta hrvatska latinica koju su neke budale preimenovale to pismo u “srpsku latinicu” rukovodeći se činjenicom da su Hrvati preuzeli književni jezik Srba iz reforme Vuka Karadžića. Te srpske budale su preimenovale hrvatsku latinicu u “srpsku” jer su govorile da je sve srpsko u jeziku i pismu. Tačno je da su Hrvati preuzeli srpski jezik iz Vukove reforme srpskog jezika, ali je za njih, kao katolički narod moralo biti sačinjeno posebno latiničko pismo, jer nije dolazilo u obzir da katolici pišu ćirilicom koja je, ipak, pravoslavno pismo, pismo pravoslavnih naroda: Rusa, Bugara, Makedonaca i dr. Naravno, ima u okviru Srpske federacije i drugih koji se služe ćirilicom. Te srpske filološke budale i lažovi koji su preimenovali hrvatsku latinicu u “srpsku latinicu” učinile su to iz straha da nam “Hrvati ne uzmu jezik i dubrovačku književnost ako priznamo da je današnje latiničko pismo u Srba izvorno i vlasno samo hrvatsko pismo (gajica). Te filološke srpske budale zaboravile su da su srpski lingvisti i vlast pristali dogovorom da se srpski jezik prozove “srpskohrvatski” i tada je legalno Hrvatima priznato pravo na njihov jezik koji su oni preimenovali, onda, u hrvatski. Sad je nazad teško. I u tome nema koristi od laganja. Istina se mora reći i priznati: Hrvati jesu uzeli srpski jezik iz Vukove reforme, ali nisu uzeli srpsko pismo, nego su za sebe sačinili svoje latiničko pismo. To je istina i ne vredi lagati. Čim su slagale srpske filološke budale da je hrvatska latinica “srpska latinica”, tada su u narodu uticale da se smanji borba srpskog naroda za vraćanje života ćirilici pošto “mi imamo i svoju latinicu”. Tako su te filološke budale uticale i na to da se krije istorija nametanja latinice Srbima još od 11. veka. Moralo je i da se prećutkuje činjenica da su prvi Srbi, Srbi katolici bili polatiničeni i oni su se kasnije, preko latinice, začas asimilovali u Hrvate.
      Tako su u današnjoj borbi za ćirilicu nepojamne budale u srpskoj lingvistici i filologiji svojim lažima da “Srbi imaju dva pisma” učinili veliku štetu u izbegavanju objašnjavanja činjenice da je latinica Srbima uvek nametana nasiljem, posebno u okupacijama, i da je činjenično tragična po Srbe i po njihovu azbuku laž da je “i to srpsko pismo”. A kako može da bude srpsko pismo ono pismo koje je, posle srpske ćirilice, sačinjeno namenski, specijalno za Hrvate kada su preuzeli srpski jezik iz Vukove reforme. Jezik vukovski jesu preuzeli Hrvati, a pismo nisu. Hrvatsko latiničko pismo je nasilno, smišljeno nametnuto Srbima posle 1954. godine u komunističkoj Jugoslaviji. Komunisti su, tako, uspeli da polatiniče trajno veći broj Srba nego što su to do 1954. godine učinili svi okupatori, zabranjivači ćirilice i zlotvori nad Srbima. Te pojedine srpske lingvističke budale koje su od hrvatske abecede “sačinili” lažju “srpsku latinicu” u rangu su svih drugih srpskih okupatora i zlotvora nad Srbima i njihovim pismom.

    • Oprostite, ali Vi, Ćurčiću, i dalje uporno lažete u korist Hrvata kada poznati hrvatski abecedni sastav namećete Srbima kao “srpsku latinicu”. Srpska latinica za Srbe nikad nije zvanično sačinjena niti ju je potrebno sačiniti jer je srpska ćirilica pogodnije i bolje pismo za srpski jezik od hrvatske gajice.

  1. Mnogi, čak i visoko obrazovani ljudi, su nedovoljno obavešteni o procesu nastanka dva parlelna pisma u Srpskom jeziku. Pročitao sam nekoliko knjiga gospodina Dragoljuba Zbiljića koje se odnose proces nenasilnog latiničenja Srba za vreme komunističke vladavine. Veoma sam mu zahvalan što u svakoj prilici strpljivo objašnjava uzroke i posledice zatiranja Srpske ćirilice i nevidljivog favorizavanja Hrvatske latinice u Srpskom jeziku. Dok ogromna većina lingvista komformista uglavnom ćuti.
    Pozdrav,

Ostavite komentar

Please enter your comment!
Please enter your name here