Na godišnjicu oslobođenja mog rodnog voljenog grada: Građani u Srbiji NE ZNAJU pravu istinu o Vukovaru!

Podelite:

Građani u Srbiji NE ZNAJU da je 1991. grad Vukovar bio organizovano sistematski blokiran od strane mnogih naoružanih Hrvata – pripadnika ZNG, MUPa, HOS, mnogih stranih plaćenika organizovanih od strane HDZ Franje Tuđmana i HDZ političko-vojne mašinerije Šeksa, Šušaka, oficira prebega iz JNA, hrvatske emigracije. Izvršena je BRUTALNA OKUPACIJA VUKOVARA blokadom Garnizona JNA, celog Vukovara i mnogih okolnih mesta, posebno sela naseljenih Srbima.

Blokada-OKUPACIJA Grada Vukovara vršena je postepeno, vrlo sistematski, postavljanjem više od 34 bunkera po ulicama Vukovara i Borova, postavljanjem minskih polja, blokadom od strane naoružanih Hrvata, meštana Vukovara ali i mnogih Hrvata pridošlih iz cele Hrvatske… tiho, noću, gotovo tajno…

Prva vojno-paravojna jedinica u zapadnom Sremu, Vukovaru i Baranji formirana je u mestu Bogdanovci, u neposrednoj blizini Vukovara (6-7km) kada je 10-15 marta 1991 bez opravdanog razloga formirana prva borbena naoružana jedinica ZNGe od oko 1.500 odlično naoružanih Hrvata…

Politički teror, onemogućavanje svih osnovnih ljudskih, nacionalnih, verskih, radnih, socijalnih i drugih prava i sloboda vršen je BEZ RAZLOGA nad nama Srbima, građanima, meštanima, sistematskim naoružavanjem mnogih Hrvata, civila, građana Vukovara, naših komšija, bez i jednog opravdanog razloga i povoda. Počeli su da planski miniraju mnoge kuće i privredne objekte samo Srbima, još 15.04.1991. Usledila je serija od 20 i više stravičnih noćnih eksplozija, tokom miniranja kuća i privrednih objekata u vlasništvu Srba i R. Srbije.

Minirane su ugostiteljski objekti, nove kuće, sve trafike Borbe i Politike i drugi objekti. Minirani su restorani „Krajišnik” 15. aprila 1991, „Sarajka“ i ”Tufo“ 3. maja, „Brdo“ 6. maja, „Mali raj“ 28. juna, „Popaj“ 2. jula, „Točak“ 21. jula, „Čokot“ 24. jula, „Šid“ 30. jula. Minirani su kiosci beogradske Borbe i Politike… U suštini bio je na delu organizovani državni terorizam, organizovan po nalogu ekstremnih Hrvata nacionalista, po nalogu Franje Tuđmana, Gojka Šuška a u Vukovaru naloge su sprovodili najekstremniji Hrvati nacionalisti, pripadnici HDZ-a: zloglasni gospodar života i smrti Tomislav Merčep, Blago Zadro. U tome su im pomagale stranačke kolege: Jure Marušić, Martin Sabljić, Komšić, Marko Filković i dr.

Prvi Srbin ubijen je u obližnjem mestu Bršadin. To je bio Stevo Injić, ubijen od strane Hrvata, komšije Mije Gelečara 01.05.1991. zatim su u tajnim likvidacjama likvidirani mnogi drugi Srbi, građani, civili: Simo Ponjević, ugledni privrednik Jovan Jakovljević, Miodrag Nađ, Željko Pajić, Savo Damnjanović, Mladen Mrkić i mnogi drugi Srbi. Mnogi Srbi su tada nestali, mučeni, ubijeni, streljani ili bačeni u Dunav… Ubijeno je tada, tokom proleća, leta i jeseni 1991. između 120 i 200 Srba…

Garnizon JNA je bio opkoljen i naoružani Hrvati pucali su i na naselja pretežno naseljenih Srbima.. Celo to vreme, tokom proleća, leta i jeseni NI JEDNA KUĆA NI JEDNOG HRVATA u gradu Vukovaru nije NI OGREBANA, ni taknuta od strane Srba, građana Vukovara a u ličnom oboračunu ubijena su samo dva naoružana Hrvata od strane Srbina Slobodana Jurišića, koga su dvojica naoružanih pripadnika ZNG došli odvedu. Tom prilikom došlo je do oružanog obračuna. Iako teško ranjen dva puta u ruku i u prsa, S. Jurišić je ubio naoružane Hrvate Franju Katića i Damira Ivanoviće-Damponju, što je jedinstven slučaj pogibije Hrvata građana Vukovara, pre zvaničnog očetka rata u Vukovaru 25.08. odnosno 14.09.1991.

Tokom proleća, leta i jeseni, do vojne mobilizacije, u Vukovaru nije postojala ni jedna organizovana grupa Srba koja bi nekoga ugrožavala. Međutim, sav taj hrvatski teror u Vukovaru i okolnim mestima i blokada Vukovara, doveli su do otvorenog građanskog rata kada su motorizovane jedinice JNA došle da izvrše deblokadu opkoljenog garnizona JNA, pojedinih naselja, grada Vukovara…

Niko od strane Hrvata nije odgovarao za mnoge dokazane zločine nad Srbima, iako su se mnogi naoružani Hrvati predali jedinicama JNA, dobrovoljcima i združenim jedinicama Srpske TO. Mnogima je, posle sprovedenog istražnog i dokaznog postupka, u R. Srbiji suđeno na Vojnom Sudu u Beogradu, izrečene su pravosnažne sudske presude za mnoga teška krivična dela, zločine i ratne zločine izvršene nad Srbima, civilima pre i tokom rata vojnicima JNa ali SVI SU ONI PUŠTENI NA SLOBODU na inicijativu Milana Panića, posle tzv. Budimpeštanskog sporazuma 1992.

Zločini i ratni zločini ne zastarevaju. Zašto Srbija i pravosuđe Srbije ćuti? Zašto?!

______________________

Tekst posvećujem istini o Vukovaru povodom 18.11 – godišnjice završetka aktivnih borbenih dejstava u gradu Vukovaru, odnosno godišnjice oslobođenja mog rodnog voljenog grada Vukovara, 18.11.1991. kao svedok, učesnik i nevina žrtva nametnutog Hrvatskog terora i građanskog rata u Vukovaru.

Slava Srpskom Vukovaru! Slava palim i živim herojima Vukovara!

Milan Oreščanin

Standard

Podelite:

Ostavite komentar

Please enter your comment!
Please enter your name here