SRPSKI JUNACI PALI ZA OTADŽBINU: Narode, pamti ove junake, to su Goranci koji su branili Kosovo i Srbiju

Podelite:

Živote je tokom NATO agresije položilo 23 Goranaca, od toga sedmorica kao pripadnici vojske, herojskim delima istakli su se Behljulj Useni, Ibrahim Madžuni i Bersim Kasemović.

Čak trojica Goranaca, malog naroda na Kosovu i Metohiji, ispunili su Lazarov kosovski zavet i dali život za otadžbinu. Behljulj Useni, Ibrahim Madžuni i Bersim Kasemović poginuli su tokom agresije NATO i albanskih terorista OVK na našu zemlju tokom 1999. godine. Pored njih trojice život za Srbiju ostavila su još četvorica Goranaca u uniformi vojske tadašnje SR Jugoslavije.

Poslednjih dana dosta se pisalo o fudbaleru iz Luksemburga Danelu Sinaniju. Mladi Goranac dospeo je u žižu javnosti, jer su mnogi smatrali da je Albanac dok on jasno i glasno nike objasnio da njegova porodica potiče iz Dragaša na Gori i da se rodio u Beogradu.

Behljulj Useni (03.06.1972 – 15.04.1999) bio je podoficir vojske Jugoslavije. Sa činom starijeg vodnika dao je život na karauli “Milomir Stojanović” spasavajući ranjene vojnike posle borbenih dejstava i preleta NATO helikiptera, tipa “apač”. Iz sebe je ostavio suprugu i dvoje dece.

Ibrahim Madžuni (12.04.1976 – 11.05.1999) bio je pripadnik aktivnog roda vojske, martovske klase. Poginuo je kao pripadnik 125. motorizovane brigade, u rejonu karaule “Košare”. Nastradao je od neprijateljskih minobacačkih mina, nakon što je neutralisao neprijateljskog snajperistu.

Bersim Kasemović (19.06.1978 – 12.04.1999) bio je na redovnom odsluženju vojnog roka. Poginuo je na položaju u Prištini, ne želeći da ga napusti, tokom bombardovanja od strane NATO avijacije.

Goranci su kao narod oduvek bili lojalni državi Srbiji. Još u vreme kraljevine Jugoslavije i komunističke SFRJ. U ratu Srbije protiv albanskih terorista i separatista poginulo je 23 Goranaca. Sedmorica, kako smo naveli, boreći se u uniformi vojske Jugoslavije, dok je 16 ubijeno od strane ekstremista tokom rata i posle ulaska NATO na okupirano Kosovo i Metohiju.

Ako bi se taj broj uporedio sa brojkom 18.000 koliki je broj Goranaca koji su stalno živeli u Gori, uzanom delu između Albanije i Makedonije, jasno je da dobijamo najveće procentualne gubitke u Srbiji. Ne treba zaboraviti da se mobilizaciji 1999. godine odazvalo 100 odsto sposobnih Goranaca.

Albanci su palili, pljačkali i podmetali bombe mnogim porodičnim kućama koje su pretrpele veliku materijalnu štetu, zatim uzurpirali i uselili se u stanove Goranaca, ukinuli Goransku opštinu i formirali svoju. Rezultat svega toga je progon preko 70% Goranaca sa svojih ognjišta. Nisu izbegli u druge države, već u, svoju, Srbiju. Utočište su našli u Beogradu, Novom Sadu, Subotici, Novom Pazaru, Somboru. Posle 2000. godine veliki broj Goranaca se iselio u Luksemburg.

Kurir

Podelite:

Ostavite komentar

Please enter your comment!
Please enter your name here