Strane sudije moraju da odu iz US BiH

Podelite:

 

 

SNP – Izbor je naš snažno podržava izjavu Srpskog člana Predsjedništva BiH Milorada Dodika da je odluka Ustavnog suda BiH (u kojoj se kaže da je Ustavu BiH suprotan Član 53 Zakona o poljoprivrednom zemljištu RS) „crvena linija“.

Na toj odluci će se lomiti, hoćemo li izgubiti ili odbraniti Republiku Srpsku. Ostalo je još da Ustvni sud BiH donese odluku o promjeni imena Republike Srpske, na šta je Pokret upozoravao kao realnost zbog donošenja odluke Ustavnog suda BiH o konstitutivnosti.

Mnogobrojni razlozi, argumenti i činjenice govore da strane sudije (presudno utiču na donošenje odluka) moraju otići iz Ustavnog suda BiH. Navešćemo prvi i najvažniji.

„Crvena linija“ ili kako smo je mi nazvali „tempirana bomba“ u temeljima Dejtonskog sporazuma, bila je, još prije dvadeset godina, odluka Ustavnog suda BiH o konstitutivnosti Bošnjaka, Srba i Hrvata u oba entiteta. Zbog takve odluke, sudije US BiH mogli bi i krivično odgovarati (tekst od 6.3.2017. koji slijedi poslije saopštenja). Nažalost, tu odluku prihvatila je i Narodna skupština Republike Srpske, doduše nelegalno i pod pritiskom.

Odluka US BiH o konstitutivnosti je izvor problema i drugih štetnih odluka koje su proizašle iz nje, poput odluke o zabrani himne „Bože pravde“, grba Nemanjića…

Šta hoće srpski političari sa Republikom Srpskom, kada se već više od dvadeset godina javno ne izjašnjavaju o uređenju dejtonske BiH i o tome šta je ona za njih. Čak su neki visoki srpski zvaničnici svojevremeno govorili da je RS nastala Dejtonskim sporazumom 1995. godine.  Za sve to prethodno vrijeme vršena je centralizacija BiH prenošenjem ovlašćenja sa Republike Srpske na nivo BiH, i pokušaj stvaranja države od dejtonske BiH, koja je državna zajednica. Izuzetak je u posljednje vrijeme Milorad Dodik koji hrabro govori da je BiH državna zajednica, u čemu ga i podržavamo. Šta čekaju svi ostali srpski političari? Misle li oni da je srpski narod „žaba“ koju treba postepeno kuvati – i tako da ukinu Srpsku Republiku?

Krajnje je vrijeme da se svi srpski političari ujedine u odbrani  Srpske. Srpski narod jeste u tome jedinstvu i neće dozvoliti nestanak Republike Srpske, jer je ona garant opstanka Srba na ovim prostorima.

S obzirom na izuzetno tešku političku situaciju, koja može izazvati nesagledivo  štetne posljedice, smatramo da bi bilo dobro da se u sve to uključi (odlazak stranih sudija) i država Srbija kao garant Dejtonskog sporazuma.

 

 

Tekst od 6.3.2017:

Šta je nama Bosna i Hercegovina

Slušam neke srpske političare koji kažu da Srbi imaju pola BiH. Pri tome mislim na teritoriju, a BiH nema teritoriju, zemlju.

Kada postoje nedoumice koje su od opšteg značaja, onda najviše ustanove, akademija, senat, stručni ljudi, treba da razriješe takve  nedoumice, definišu problem, zadatak, i riješe ga. Takvu definiciju, rješenje, treba da ponude javnosti pa i političarima.

Kao običan čovjek, iznosim svoje skromno i kratko razmišljanje o Bosni i Hercegovini. Dejtonska BiH je konfederacija, odnosno državna zajednica. Nastala je međunarodnim ugovorom u Dejtonu (21. novembra 1995.), a potpisanim u Parizu (14. decembra 1995.), i to tako što su tim ugovorom  Republika Srpska (proglašena 9. januara 1992. godine) i Bošnjačko-hrvatska federacija (Vašingtonski sporazum,18. mart 1994.) prenijele dio svojih prava i obaveza na zajedničke institucije. To su uradile Aneksom IV Dejtonskog sporazuma, što je i svojevrsni ustav BiH. Suverenitet, kao najviše pravo u odlučivanju, ostao je u entitetima. Da je dejtonska BiH konfederacija vidi se i  po tome što postoje zajedničke institucije a ne centralne, što je  način njihovog formiranja princip pariteta – jednake zastupljenosti sva tri naroda i oba entiteta, bez obzira na snagu, brojnost, veličinu, a način odlučivanja konsenzus. Jedina zajednička institucija, u kojoj se odluke donose većinom jeste Ustavni sud BiH, ali upravo u tom sudu, pored  po dvojice sudija predstavnika bošnjačkog, srpskog i hrvatskog naroda, nalaze se i trojica stranih sudija, koji presudno utiču na donošenje odluka. Dakle, po Dejtonskom sporazumu, konstitutivni, odnosno ravnopravni, su sva tri naroda i  oba entiteta u zajedničkim institucijama BiH, tj. ravnopravnost sva tri naroda, se ne nalazi u entitetima. FBiH je političko-pravni entitet Bošnjaka i Hrvata, a Republika Srpska političko-pravni entitet srpskog naroda. U oba entiteta ostali imaju pravo nacionalnih manjina po najvišim svjetskim standardima. To dejtonsko ustrojstvo suštinski je poremetila odluka Ustavnog suda BiH o konstitutivnosti sva tri naroda – Bošnjaka, Srba i Hrvata, i u Federaciji BiH i u Republici Srpskoj. Ona je pravno problematična, nelegitimna, iako se može smatrati da je legalno donesena, izvor je problema i drugih štetnih odluka. Takva odluka Ustavnog suda BiH može se kvalifikovati i kao zločin protiv mira, jer ruši Međunarodni mirovni sporazum i izaziva političku destabilizaciju, a može izazvati i sukobe. Tako razmišljajući, može se govoriti i o krivičnoj odgovornosti sudija koji su donijeli takvu odluku, koja u temelju ruši jedan međunarodni mirovni ugovor iza kojeg stoje najvažnije sile svijeta. Znači dejtonska BiH je državna zajednica i ima samo zajedničke institucije (Predsjedništvo, Parlamentarnu skupštinu BiH, Savjet ministara,  Ustavni sud BiH, mnoge druge zajedničke institucije – agencije su naknadno nametnute), ali ne i teritoriju. Teritoriju imaju entiteti, Republika Srpska i Federacija BiH… (cijeli tekst na: http://www.plebiscitrs.org/sajt/index.php?option=com_novosti&id=625&&0 )

Tekst od 16.7. 2018. u kojem se govori čija je, Dejtonskim sporazumom, teritorija bivše Socijalističke republike BiH: Četiri tačke u jednom tekstu ili Tramp će ponuditi Putinu stvaranje dvopolarne epohe

(http://www.plebiscitrs.org/sajt/index.php?option=com_novosti&id=763&&0)

 

Dane Čanković

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Podelite:

Ostavite komentar

Please enter your comment!
Please enter your name here