Sukob srpske i rumunske crkve neminovan!

Podelite:

Za Patriot o temama SA Sabora SPC govore urednik verskog sajta Pouke Aleksandar Živković i urednik sajta Vidovdan Željko Injac.

Šta je doneo Sabor SPC, kakve odluke, i koje će biti posledice?

Željko Injac: Dobra je tradicija da se započinje Sabor u Pećkoj Patrijaršiji a potom nastavlja u Beogradu. Ove godine je primetno bilo odsustvo nekih episkopa u Peći. Bilo bi još bolje kada bi SPC odredila jednog vikarnog patrijaršijskog episkopa koji bi stolovao u Pećkoj Patrijaršiji. Time se prisustvo vrha SPC u Peći ne bi svodilo samo na ceremonijalno kakvo je na početku Sabora ili tokom nekih državnih ili crkvenih manifestacija.

Aleksandar Živković: Pribrajanjem Svetima velikog patrijarha pećkog Pajsija Janjevca, oci Sabora su pokazali da su svesni ove situacije. Njihov odgovor, međutim, neće moći da ostane samo molitven, nego mora da bude i delatan. U tom smislu, prijatno me je iznenadilo da je razmotren izveštaj Komisije za reviziju crkvenog ustava, revizija koja je najavljena još 2005, da bi bila aktuelizovana na Saboru 2011, a da je, činilo se, nelegalinim objavljivanjem zapisnika Komisije, taj rad bio zaustavljen. Međutim, on je neophodan i u okolnostima kada je Ruska crkva udvostručila broj eparhija i prešla na „mitropolitanski sistem“, a kod nas postoji disproporcija između broja vernih i broja eparhija, veliki problemi sveukupnog bitisanja parohija na selu, i još uvek neurbanizovana misionarska svet (veliki poznavalac istorije, profesor Jovan Milićević govorio je da je naša Crkva ostala „seljačka“); najzad, ni pitanje uređenja sinodalnih misijskih ustanova i saradnje sa crkveno-narodnim organizacijama nije sistematično rešeno.

Željko Injac: Mediji su ove godine zbog „zatvorenih vrata“ Sabora izazvali dosta spekulacija i spinova. Prethodnih godina, kada su informacije sa Sabora „curile“ u javnost bilo je manje mesta za spekulacije, ali je to dosta ometalo rad Sabora. Rešenje bi bilo da crkva sama izdaje svakodnevna saopštenja o detaljima rada Sabora, time bi se ostavilo manje prostora medijima za spekulacije. Što se tiče spinova, očito je da pojedini mediji vode anticrkvenu kampanju već decenijama unazad, valjda po praksi nasleđenoj iz komunističkog perioda. No bez obzira na sve spinove, može se reći da je ovaj Sabor protekao dosta mirno i bez nekih trzavica između episkopskih klanova koje su uobičajene za saborska dešavanja.

Aleksandar Živković: Dva konkretna saborska čina privlače moju pažnju. Na prvom mestu: Obraćanje vernima povodom „artemitskog raskola“. Mislim da je pokojni akademik Milorad Ekmečić još 2006. dobro video suštinu i „upotrebnu vrednost“, kako je on nazvao „šumadijskog raskola“. Iskustvo je, i Ruske zagranične crkve, između ostalih, da sve te „prerevnujuće grupe dogmatskih čistunaca“ završe u kazanu sitnih obaveštajnih struktura inoslavnih. Zato je Ruska zagranična crkva, Bogu hvala, pre 10 godina uspostavila kanonsko jedinstvo sa Moskovskom Patrijaršijom. Drugo je: odluka da Sinod može da prekine opštenje sa Rumunskom crkvom, očigledno u trenutku kad ova ostvari naum da u dogovoru sa hrvatskim vlastima i u Zagrebu napravi parohiju, podređenu rumunskom arhijereju za Mađarsku. To je najgrublje poricanje kanonske jurisdikcije Srpske pravoslavne crkve, koje budi neprijatne asocijacije na činjenicu da je jedino Rumunska crkva svojevremeno priznala Pavelićevu „Hrvatsku pravoslavnu crkvu“. Dok je problem u Timočkoj krajini komplikovan i sporazumom Tadića i Basekua iz 2010 koji je dao neki „pravni osnov“ rumunskim aspiracijama, pa i crkvenim, na „nacionalno osvešćivanje“ Vlaha, situacija u Hrvatskoj je kanonski kristalno jasna. Međutim, Rumunska Patrijaršija, se u poslednje vreme pozicionira kao najodanija „NATO crkva“ i na širem području od našeg. Zbog prisnosti pravoslavnih Srba, Vlaha i Rumuna, nadam se da će razum prevladati i da će se očuvati jedinstvo, ali da nam iskušenja sa „NATO crkvama“ itekako predstoje ne treba gubiti iz vida.

Željko Injac: Bojim se da je poziv vernicima, koji je uputio sabor episkopa SPC,  da se klone rasklničkih družina, zakasnio. Artemiti i ziloti su već učvrstili svoje paracrkvene strukture imaju određen uticaj na pravoslavne vernike, naročito preko svojih internet sajtova, i oni će po svemu sudeći biti dugotrajan problem SPC. Ovo jeste jedno novo i neuobičajeno stanje za SPC za koji mislim da crkva neće imati adekvatan odgovor.

Što se tiče ostalih odluka SA Sabora SPC među kojima je i najava mogućnosti prekida kanonskog opštenja sa Rumunskom Patrijaršijom. Treba reći da je SPC po ovom pitanju bila dosta trpeljiva ali su Rumuni prevršili svaku meru. Upad rumunskog klira na kanonsku teritoruju srpske crkve  u Timočkoj krajini se može razmatrati unutar kanonskih odredbi, no pravljenje rumunske parohije u Zagrebu je zabadanje prsta u oko Srbima i srpskoj crkvi na prostorima gde je izvršen genocid nad Srbima. To se već ne može pravdati ni lakomošću rumunskog klira na EU fondove, to je otvorena podrška jednoj proustaškoj antisrpskoj politici u Hrvatskoj kojoj je jedino važno da se marginalizuje značaj srpske crkve i srpskog prisustva kroz vekove na tom prostoru.

Fama koja se digla u medijima po pitanju Teorije Evolucije i Darvina, nije kako su mediji preneli bila ključna tema Sabora, mada se Sabor i toga dotakao zbog dve peticije čiji su potpisnici između ostalog klirici SPC. Ovo je jedna nametnuta tema kojoj je prosto cilj kompromitovanje crkve,  i dobro je što se crkva nije „upecala“ da ulazi u polemiku sa ideolozima socijaldarvinizma.

Patriot

Podelite:

2 Komentari

  1. Crkvu su iskompromitovali jedan epsikop i još nekolicina sveštenika
    ”DARVINOLIKOG DUHA”, i to je , i te kako, trebalo da bude tema AS.
    Ta tema nije ni od koga nametnuta Crkvi, već su se po toj temi izjasnili
    gore pomenuti episkop sa grupom sveštenika, a da za to nisu imali
    odobrenje/blagoslov ni Sinoda, ni Arhijerjskog sabora?
    Jer se ta pomenuta ”DARVINOLIKA GRUPA” nije izjasnila da to čini u svoje
    ime u za svoj račun, već je neovlašćeno istupila u ime i za račun SPC?!
    Ako je dotični episkop to činio lično, onda je to moralo biti potpisano samo
    njegovim imenom i prezimenom, bez navoćenja episkoskog čina, i institucije –
    Bogoslovskog fakulteta u Beogradu, gde je profesor.
    To isto važi i za ostale iz njegove grupe.
    Ovo je jedinstven slučaj za Pravoslavnu Crvu uopšte, od kada je Darvinova teorija
    dobila status – ”naučne teorije”?!
    Sačuvaj i sakloni Bože!
    Sramota je što se AS pokušava da celu ovu bruku i sramotu zakloni pričom o
    Artemitima?!

    Dragan Slavnić

  2. Problem sa RPC postoji od 1942 godine kada je tadasnji rumunski patrijarh ustolicio arhijepiskopa Germogena na celo tkz Hrvatske Pravoslavne Crkve Paveliceve NDH. Pomirenje SPC sa RPC se desio krajem ’60-tih godina na inicijativu Josipa Broza i Causeska. Mada, trvenja izmedju te dve autokefalne crkve nikada nisu prestali.

Ostavite komentar

Please enter your comment!
Please enter your name here