Tesla: Od Kosova nad srpstvom vlada tamna noć, sa jednom zvezdom Crnom Gorom

Podelite:

Nikola Tesla je uvijek sa ponosom isticao da je Srbin. Njegova ljubav prema srpskoj tradiciji, kulturi, guslama nije ga napustila do kraja njegovog ovozemaljskog života. Najveći svjetski um 20. vijeka sa ponosom je isticao svoje srpsko porijeklo.

Nikola Tesla je za Beogradske opštinske novine 1936. godine objavio: „U meni ima nešto, što može biti i obmana, kao što čeže biva kod mlađih oduševljenih ljudi; ali ako budem sretan da ostvarim bar neke od svojih ideala – to će biti dobročinstvo za celo čovečanstvo. Ako se te moje nade isune, najslađa misao biće mi ta, da je sve to delo jednog Srbina„.

Četiri decenije ranije naš najveći genije govorio je o Jovanu Jovanoviću Zmaju, najvećem liričaru srpskog romantizma. U Tekstu „O Zmaju Jovanu Jovanoviću“, časopis DELO, aprila 1894. godine. Tesla govori o tužnoj, ali epski slavnoj sudbini srpskog naroda od Kosova pa do kraja 19. vijeka. Tesla kao jedinu zvijezdu nad tamnim svodom srpske sudbine vidi Crnu Goru.

Teško da postoji narod sa tužnijom sudbinom od srpske. Sa visine svoga sjaja, kada je srpsko carstvo obuhvatalo skoro ceo severni deo Balkanskog poluostrva i veliki deo teritorija koja sada pripada Austriji, srpski narod potonuo je u prezreno ropstvo, nakon fatalne bitke na Kosovu polju 1389. godine, protiv nadmoćnih azijskih hordi. Evropa nikada neće moći da se oduži Srbima koji su, žrtvujući sopstvenu slobodu, zaustavila taj varvarski priliv. Poljaci u Beču, pod Sobejskim završili su ono što su Srbi započeli, i slično su nagrađeni za svoju službu civilizaciji.

Na Kosovu polju pao je i Miloš Obilić, najplemenitiji od svih srpskih heroja, nakon što je ubio sultana Murata II posred njegove velike vojske. Da se ne zna da je ovo istorijska činjenica, moglo bi se pomisliti da se radi o mitu, stvorenom pod uticajem Grka i Rimljana. Jer u Milošu vidimo i Leonida i Mucija, i više od toga, vidimo mučenika, jer on ne umire lakom smrću na bojnom polju kao Grk, već za svoje smelo delo plaća strahovitom mučeničkom smrću. Od te tragične bitke pa sve do nedavno, nad Srbima je vlada taman noć sa samo jednom zvezdom na nebeskom svodu – Crnom Gorom. U toj tami nije bilo nade za nauku, trgovinu, umetnost ili industriju. Šta su mogli da rade, ovi hrabri ljudi, osim da nastave iscrpljujuću borbu protiv ugnjetavača? I to su radili neprestano, iako su šanse bile dvadeset prema jedan. Ali ta borba je jedva zadovoljavala njihove divlje instikte. Ostalo im je da urade još samo jednu stvar, što su i uradili: plemenite podvige svojih predaka, hrabra dela onih koji su pali u borbi za slobodu, ovekovečili su u pesmi. Tako su okolnosti i urođeni kvaliteti učinili Srbe nacijom mislilaca i pesnika, pa su postepeno nastajale veličanstvene narodne pesme, koje prvo sakupaljo njihov najplodniji pisac Vuk Stefanović Karadžić, koji je sastavio i prvi rečnik srpskog jezika sa više od dvadeset šest hiljada reči. Ove narodne pesme Gete je smatrao ravnopravnim sa najboljim stvaralaštvom Grka i Rimljana. Šta bi tek o njima mislio da je bio Srbin?Srbi se ističu na samo u narodnoj poeziji, već su mnogi pesnici dostigli ove visine“, rekao je Nikola Tesla, aprila 1894. godine u tekstu „O Zmaju Jovanu Jovanoviću“, časopis DELO (str. 338-339).

U Pravdi 7.11.1934. godine, nakon ubistva kralja Aleksandra Obrenovića od ustaške ruke, Tesla je sa sjetom govorio da smrt jugoslovenskog kralja jednako potresa i Jugoslavio i cijelu vasionu.

„Smrt kralja najdublje je potresla cijelu zemlju, ali neprijatelji koji govore da to znači raspad Jugoslavije, uzalud se nadaju, jer je plemenita krv Velikog Čovjeka poslužila da samo još jače cementira njene delove i da ojača nacionalnu strukturu, Aleksandar će živjeti dugo u uspomenama svoga naroda. On je herojska figura i ogromna veličina i Vašington i Linkoln jugoslovenstva“, izjavio je Tesla za časopis Pravda 1934.

in4s.net
Podelite:

Ostavite komentar

Please enter your comment!
Please enter your name here