Pribor za jelo u srednjovekovnoj Srbiji

Podelite:

U srednjovekovnoj Srbiji, koristio se raznovrstan pribor za jelo koji se razlikovao u zavisnosti od podneblja i načina ishrane, ali prevashodno od socijalnog statusa i bogastva onih koji su se njime služili.

 
Najstariji pribor za jelo iz manastira Hilandar

 

Jelo se za stolom, sa sinije koja je bila okrugla ili četvrtasta a u najstarija vremena i sa zemlje. U domovima srednjovekovne srbske gospode stolovi su se pokrivali stolnjacima koji se pominju u pokladu (depozitu) Beloslave, udovice kralja Stefana Vladislava i njegovog sina Dese. U pisanim izvorima, pribor za jelo najčešće se pominje u vezi sa pokladom koji je ostavljan u Dubrovniku kako bi se porodice obezbedile u slučaju velikih nedaća. Tako se u popisima poklada pominje uglavnom luksuzni pribor za jelo kao što su zlatne, pozlaćene ili srebrne čaše. U Dubrovniku je bila pohranjena velika srebrna čaša sa znamenjem vojvode Sandalja Hranića, a despot Đurađ Branković je ostavio čaše pisane i pozlaćene. Đurađ Branković je u dubrovačkom pokladu ostavio čak 50 pozlaćenih čaša.

Kao pribor za jelo upotrebljavane su kašike, viljuške i noževi koji su mogli biti gvozdeni, ali i od korala, srebra ili pozlaćeni. Posuđe je i uvoženo, ali i izrađivano u srbskoj državi pa se tako u 15. veku pominju srbska gvozdena boca, pehar srbski i pehar na bosanski način što ukazuje da su proizvodi srbskih  zanatlija bili na neki način osobeni. Pored pisanih izvora za rekonstruisanje izgleda srednjovekovnog pribora za jelo od značaja su arheološki nalazi kao i freske u srednjovekovnim manastirima. Iako uglavnom prikazuju novozavetne scene, elementi svakodnevnog života na freskama (među njima i pribora za jelo) odslikavaju srednjovekovni svakodnevni život.

Izvor: Istorijska biblioteka

Podelite:

Ostavite komentar

Please enter your comment!
Please enter your name here